Í Eiríkssögu rauða og Grænlendingasögu er sagt frá einum af merkustu atburðum mannkynssögunnar. Það er þegar norrænir menn hittu frumbyggja Ameríku í fyrsta sinn.
Mannkynið er upprunnið í Afríku. Þaðan breiddist það út, fyrst norður um Litlu-Asíu en síðan dreifðist það í báðar áttir, vestur til Evrópu og austur til Asíu.
Þeir sem til austurs fóru um Asíu komust alla leið austur á Tjúktaskaga við Beringssundið, þar sem ekki eru nema rúmir 100 km. yfir til Ameríku. Það er eins og Faxaflói milli Reykjaness og Snæfellsness, svo auðvelt hefur verið að komast þar yfir á trjábolum eða flekum. Reyndar er talið að í fyrndinni hafi Asía og Ameríka verið samfastar með landbrú þar sem nú er Beringssund, svo hugsanlega hafa fyrstu menn farið þar yfir þurrum fótum. Það er líka hugsanlegt að það hafi verið farið yfir á ís.
Þeir sem fóru til vesturs komust að vesturströnd Evrópu og um Ermasund, sem er einungis um 35 km. breitt, til Bretlandseyja. Það er heldur styttra en yfir Húnaflóa, frá Kaldbaksvík á Ströndum yfir á Skagaströnd. Til Norðurlanda hefur mannfólkið svo farið um dönsku eyjarnar og sundin. Elstu mannvistarleifar í Svíþjóð eru um 8 þúsund ára gamlar. Langann sjóveg gat fólk ekki farið að sinni.. Það beið í einhverjar árþúsundir. Á 7.og 8. öld e.kr. hefur skipasmíðakunnáttu fleygt svo fram að hægt er að fara lengra út á hafið. Með smíði víkingaskipa norrænna manna er tekið stökk fram á við í skipasmíði og þeir ná yfirburðum á höfunum þar í kring og finna og nema Ísland á 9.öld. Á 10.öld finna þeir og nema Grænland og í framhaldi af því finna þeir Ameríku og hitta þar svokallaða skrælingja,frumbyggja Ameríku,
Þar með var hringnum lokað. Þar hittust annars vegar þeir sem fóru í austur frá Litlu-Asíu forðum og hins vegar þeir sem fóru í vestur.
Þá hafði mannkynið hafði lokið við að leggja undir sig heiminn.